مدیریت زمان بدون مدیریت انرژی ناقص است. ممکن است تقویم پر باشد، اما مهم‌ترین کارها همیشه به زمانی منتقل شوند که خسته‌ایم. راه‌حل، هماهنگ کردن نوع کار با زمان و سطح انرژی است.
کار مهم را زودتر مشخص کنید
هر روز یک تا سه خروجی مهم تعیین کنید. فهرست‌های بسیار طولانی توجه را پخش می‌کنند. کارهای کم‌اهمیت را در فهرستی جدا نگه دارید.
زمان اوج انرژی را پیدا کنید
یک هفته توجه کنید چه ساعاتی برای کار فکری، ارتباطات یا کارهای اجرایی مناسب‌تر هستید. الگوی شخصی خود را پیدا کنید؛ لازم نیست همه افراد صبح بهترین عملکرد را داشته باشند.
کار را بر اساس انرژی دسته‌بندی کنید
کارهای تحلیلی را در زمان انرژی بالاتر قرار دهید و کارهای ساده‌تر مثل مرتب‌سازی یا پاسخ‌های کوتاه را برای زمان‌های کم‌انرژی نگه دارید.
استراحت را حذف نکنید
استراحت بخشی از سیستم عملکرد است. وقفه کوتاه، حرکت و فاصله گرفتن از صفحه می‌تواند به حفظ کیفیت توجه کمک کند.
زمان را واقع‌بینانه برنامه‌ریزی کنید
اگر کاری معمولاً دو ساعت زمان می‌خواهد، آن را به شکل ۳۰ دقیقه‌ای در تقویم ثبت نکنید. برنامه خوش‌بینانه مداوم باعث عقب‌افتادن زنجیره‌ای کارها می‌شود.
مرور هفتگی
در پایان هفته بپرسید کدام کارها واقعاً مهم بودند، چه زمانی بهترین عملکرد را داشتید و چه چیزی بیشترین انرژی را گرفت. پاسخ‌ها را برای هفته بعد وارد برنامه کنید.
مدیریت زمان یعنی انتخاب اینکه توجه و انرژی محدود خود را کجا خرج کنیم. برنامه خوب همه ساعت‌ها را پر نمی‌کند؛ برای کارهای مهم، زمان و انرژی واقعی باقی می‌گذارد.
در نهایت، برنامه‌ریزی باید با خواب و زمان بازیابی هماهنگ باشد. اگر چند روز پشت سر هم بدون استراحت کافی کار می‌کنید، افت عملکرد را نباید صرفاً مشکل مدیریت زمان بدانید. یک برنامه پایدار، ظرفیت محدود انسان را در نظر می‌گیرد. هدف این نیست که هر دقیقه را به کار تبدیل کنیم؛ هدف استفاده بهتر از زمان و انرژی برای کارهایی است که اهمیت واقعی دارند.