بسیاری از عادت‌ها در محیطی تکرار می‌شوند که نشانه‌های آشنایی دارد. اگر کتاب همیشه در کمد است و گوشی همیشه روی میز، ممکن است بدون تصمیم آگاهانه سراغ گوشی بروید. محیط رفتار را به‌طور کامل تعیین نمی‌کند، اما می‌تواند بعضی انتخاب‌ها را آسان‌تر و بعضی را دشوارتر کند.
رفتار مطلوب را در دید قرار دهید
اگر می‌خواهید مطالعه کنید، کتاب را روی میز یا کنار جایی بگذارید که معمولاً می‌نشینید. اگر می‌خواهید آب بیشتری بنوشید، بطری را در دسترس قرار دهید. وسایل لازم برای ورزش را از قبل آماده کنید. این نشانه‌های ساده کمک می‌کنند کمتر به یادآوری و تصمیم‌گیری لحظه‌ای وابسته باشید.
محرک‌های ناخواسته را دور کنید
برای کاهش استفاده‌ی بی‌هدف از گوشی، آن را هنگام کار از دسترس مستقیم خارج کنید یا اعلان‌های غیرضروری را خاموش کنید. اگر خوراکی خاصی باعث می‌شود برخلاف قصدتان مرتب سراغ آن بروید، قرار دادن آن در معرض دید را کمتر کنید. این کار به معنای ممنوعیت دائمی نیست؛ هدف ایجاد فاصله‌ای کوتاه میان محرک و واکنش است.
مسیر شروع را ساده کنید
هر مرحله‌ی اضافی می‌تواند احتمال انجام رفتار را کم کند. اگر برای مدیتیشن باید ابتدا دنبال فایل بگردید، یک گزینه‌ی مشخص آماده کنید. اگر برنامه‌ی فردا را می‌خواهید بنویسید، دفتر و قلم را در جای ثابتی قرار دهید. هرچه شروع واضح‌تر باشد، انرژی کمتری صرف آماده‌سازی می‌شود.
محیط را با زندگی واقعی هماهنگ کنید
راه‌حل باید با فضای خانه، زمان و نیازهای شما سازگار باشد. لازم نیست همه‌چیز را از نو بچینید. یک تغییر کوچک را امتحان کنید و چند روز نتیجه را ببینید. اگر اثر نداشت، به‌جای سرزنش خود، روش دیگری را آزمایش کنید.
تمرین
یک عادت مطلوب و یک عادت ناخواسته را انتخاب کنید. برای اولی یک نشانه‌ی دیداری بسازید؛ برای دومی یک مانع کوچک ایجاد کنید. پس از یک هفته بررسی کنید آیا تغییر محیط رفتار را آسان‌تر کرده است.
اراده مهم است، اما لازم نیست همه‌ی بار تغییر را به دوش بکشد. محیطی که انتخاب‌های مفید را در دسترس قرار می‌دهد، به تداوم عادت کمک می‌کند.