چندوظیفگی در ظاهر سریع است: هم‌زمان پیام‌ها را پاسخ می‌دهیم، ویدئو پخش می‌کنیم و روی پروژه کار می‌کنیم. اما در بسیاری از کارهای شناختی، چیزی که تجربه می‌کنیم جابه‌جایی سریع بین کارهاست.
هزینه جابه‌جایی
هر بار که از یک کار به کار دیگر می‌رویم، باید دوباره هدف و اطلاعات مرحله فعلی را فعال کنیم. این جابه‌جایی می‌تواند زمان و دقت را کاهش دهد، به‌خصوص در کارهای پیچیده.
تک‌وظیفه‌ای را آزمایش کنید
یک کار مشخص انتخاب کنید و ۳۰ دقیقه فقط همان را انجام دهید. اعلان‌ها را خاموش کنید و یک برگه برای مواردی که ناگهان یادتان می‌آید کنار دستتان بگذارید.
کارهای مشابه را دسته‌بندی کنید
اگر چند پیام یا ایمیل دارید، آن‌ها را در یک بازه مشخص پاسخ دهید. جابه‌جایی مداوم بین پیام‌رسان، مرورگر و پروژه اصلی را کاهش دهید.
بی‌حوصلگی را با نیاز به تغییر کار اشتباه نگیرید
ممکن است ذهن در چند دقیقه اول مقاومت کند و محرک جذاب‌تری بخواهد. لازم نیست هر احساس بی‌حوصلگی را علامت تغییر کار بدانید.
یک نتیجه اصلی
در هر بازه کاری فقط یک خروجی اصلی تعیین کنید. اگر کار بزرگ است، آن را به یک نتیجه کوچک‌تر تقسیم کنید.
تک‌وظیفه‌ای جادو نیست؛ اما با کاهش جابه‌جایی توجه، محیطی می‌سازد که انجام کارهای پیچیده آسان‌تر شود. بهره‌وری پایدار بیشتر به کیفیت توجه و وضوح هدف وابسته است.
تک‌وظیفه‌ای در همه موقعیت‌ها ضروری نیست. بعضی فعالیت‌های ساده را می‌توان هم‌زمان انجام داد، اما وقتی یک کار به حافظه کاری، تحلیل یا تصمیم‌گیری نیاز دارد، کاهش وقفه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بنابراین به جای یک قانون مطلق، نوع کار را معیار قرار دهید. هرچه کار پیچیده‌تر باشد، محافظت از توجه ارزشمندتر است.